مهمیش اینه که هر کبوتر رو باید بیاموزی که با عقل و فکر خودش راه رو پیدا کنه نه همراه کبوتران دیگه برگرده....
روشش اینه مثلا 20تا کبوتر داری همه رو صبح در مسافت 50کیلومتر میندازی فردا ظهر یکی یکی با فاصله زمانی5دقیقه ...روز بعد یک ساعت قبل غروب یکی یکی با فاصله زمانی میندازی
:: بازدید از این مطلب : 383
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دوشنبه 03 اردیبهشت 1397 |
نظرات (0)
از پایین به بالا خوب ببینید و بخونید رکوردهای این کبوتر مسابقه که ما نامش رو کوهی پر خال مینامیم...
از نظر من این کبوتر سال اول 470 کیلوتر راهکش داده شده و سال دوم اول زمستان 200کیلومتر اضافه شده یعنی688شده وآخر زمستان همان سال دوم 100یا200کیلومتر اضافه کرده....این کارها همش بخاطر اینه که نکو نگه دارنده اش قدر کبوترش رو میدونه و حاضر نیست با ناشی بازی کبوترش رو تلف کنه...
من خودم به این تجربه رسیدم که کبوتر مسابقه ای چشمش هر رنگی میخواد باشه باشه ولی تفاوتش اینه که چشمش باید خیلی شفاف و تمیز باشه...هروقت دوتا کبوتر مسابقه جواب داده در دست گرفتی و نگاه به چشماشون کردی و بعد به چشم کبوترهای پلاکی معمولی نگاه کردی اونوقت متوجه میشی که چی گفتم....
من خودم بهش رسیدم از قول کسی این مطلب رو نشنیدم که بگم...و این مطلب اینه که کبوتر وقتی میگیری دستت توجه به پر دم و پر بالهاش کن چنان باید ضخیم و قوی باشند و با نظم و تمیز سر جای خودشون باشن که از دیدنش و گرفتن توی دستت لذت ببری...این احساس رو داشته باشی که بگی جنگ با کبوتر که هیچ با شاهین هم در بیوفته شاهین رو با یه چک میخوابونه...آره داداش کبوتر باید هم عضله قوی داشته باشه هم پر قوی و محکم
از نظر من ۵۰ جفت جوجه گیری میکنی یعنی ۱۰۰ عدد بعد از تشخیص نر و ماده همه مادهها رو میفروشی..نباید هیچ کبوتری پایین باشه همه مثل ضدهوایی در فراز آسمان حاضر و آماده باش هستن اگه این کار رو کردی دیگه نیازی به سوت زدن نیست چون کبوتری پایین نیست اصلا نگاه به خونه نمیکنن مثل دیوانه ها مستقیم یه مسافت طولانی رو میرن... اینطوری هم عضله قوی میشه هم نفسشون زیاد میشه هم هوش هم قدرت بخاطر سپاریشون بالا میره،،،بعداز راهکش مسافت۳۰۰کیلومتر کوهستانی گلچین کن تا روی ۳۰ عدد بیاد بعد سال بعدش برو مسابقه باکت نباشه...
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
