خیلی از پلاکی بازها هنوز علاقمندن به مسابقه رقابت مسافت بالا هستن میخوام اینو بگم هر کی میخواد بره در این مسابقات 3یا4سال طول میکشه که تجربش کامل بشه و مقام خوبی بین روقبا داشته باشه...
همانطور که قبلا عرض کردم اولین خصوصیتی که یک کبوتر پلاکی مسافت بالا باید داشته باشه بالی پهن از کتف تا پر دهم که بهش میگن بال مخروطی شکل بعد درازی بال و پهنی پر و سفتی عضله وغیره...
پس توصیه من اینه اصلا توی مسابقات نرین چون اونی که مقام داره احتمالش در برد مسابقه زیاده چون کبوتر چند سال گلچین کرده داره...اگه تصمیمت قطعیه برای رفتن به مسابقه هر چی پلاکی داری که خصوصیات بال پهن مخروطی شکل رو ندارن بفروش چون اونا کششون بیشتر از800کیلومتر نیست ...بهترین مثالی که میتونم بزنم مسابقه ماشین پراید و سانتافه هر دو به مقصد میرسن ولی مدت زمان و سریع بودن مهمه...نهایت مهلت به کبوتر تا مدت زمان محدود بین 1 تا2روزه اگه روز سوم بیاد اصلا بدرد نمیخوره.. الان صحبت از مسافت بالای 1000کیلومتر به بالا بزن...پس زبون بسته هایی که مال مسافت بالا نیستن به مسابقه نبر گناه دارن...واینکه خودتو سوژهٔ خنده و مسخرهٔ این و اون نکن
مهمیش اینه که هر کبوتر رو باید بیاموزی که با عقل و فکر خودش راه رو پیدا کنه نه همراه کبوتران دیگه برگرده....
روشش اینه مثلا 20تا کبوتر داری همه رو صبح در مسافت 50کیلومتر میندازی فردا ظهر یکی یکی با فاصله زمانی5دقیقه ...روز بعد یک ساعت قبل غروب یکی یکی با فاصله زمانی میندازی
:: بازدید از این مطلب : 385
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دوشنبه 03 اردیبهشت 1397 |
نظرات (0)
از پایین به بالا خوب ببینید و بخونید رکوردهای این کبوتر مسابقه که ما نامش رو کوهی پر خال مینامیم...
از نظر من این کبوتر سال اول 470 کیلوتر راهکش داده شده و سال دوم اول زمستان 200کیلومتر اضافه شده یعنی688شده وآخر زمستان همان سال دوم 100یا200کیلومتر اضافه کرده....این کارها همش بخاطر اینه که نکو نگه دارنده اش قدر کبوترش رو میدونه و حاضر نیست با ناشی بازی کبوترش رو تلف کنه...
من خودم به این تجربه رسیدم که کبوتر مسابقه ای چشمش هر رنگی میخواد باشه باشه ولی تفاوتش اینه که چشمش باید خیلی شفاف و تمیز باشه...هروقت دوتا کبوتر مسابقه جواب داده در دست گرفتی و نگاه به چشماشون کردی و بعد به چشم کبوترهای پلاکی معمولی نگاه کردی اونوقت متوجه میشی که چی گفتم....
من خودم بهش رسیدم از قول کسی این مطلب رو نشنیدم که بگم...و این مطلب اینه که کبوتر وقتی میگیری دستت توجه به پر دم و پر بالهاش کن چنان باید ضخیم و قوی باشند و با نظم و تمیز سر جای خودشون باشن که از دیدنش و گرفتن توی دستت لذت ببری...این احساس رو داشته باشی که بگی جنگ با کبوتر که هیچ با شاهین هم در بیوفته شاهین رو با یه چک میخوابونه...آره داداش کبوتر باید هم عضله قوی داشته باشه هم پر قوی و محکم
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
